Bir zamanlar bilgin ve şairler “Suskunlar Meclisi” adıyla bir topluluk kurdular.Üye sayısı 30 kişiydi ve bunu artırmıyorlardı. Üyeliğin ilk şartı çok düşünmek az yazmak ve çok az konuşmaktı. O zamanlar meşhur şair ve bilgin Molla Cami bu meclisin aşkındaydı. Günün birinde suskunlar meclisinin bir üyesinin öldüğü duyulunca onun yerine aday olmak için bilginlerin bulunduğu köşke geldi. kendisini karşılayan kapıcıya bir şey söylemeden ismini bir kağıda yazarak o sırada toplantı halinde olan suskunlar meclisine gönderdi. Meclis üyeleri bu teklifi görünce biraz üzüldüler. Molla Cami oraya layık bir bilgindi ama ölen üyenin yerine başka birini almışlardı. Yeni bir üye için yer yoktu. Meclis başkanı bir bardağı tamamen suyla doldurduktan sonra Molla Cami ye gönderdi. Zeki bilgin durumu kavramıştı. Bir damla daha olsa bardak taşacaktı.Bunun üzerine o da hemen oracıktaki gül dalından küçücük bir yaprak koparıp nazikçe suyun üstüne koyuverdi. Bardak taşmamıştı. Bunu içeri gönderdi. Meclistekiler bu kibar cevabın manasını anlamışlardı. Zarif insanları yeri başkaydı. Üyeler bu değerli bilgini de aralarına almaya karar verdiler. Başkan listeye Molla Cami nin de adını ekledi.30 sayısının yanına bir sıfır koyarak 300 yazdı. Bununla Molla Cami sayesinde meclisin değerinin 10 misli arttığını belirtiyordu. Listenin son şekli Molla Cami ye gelince meseleyi anladı. Ancak sayının büyük gösterilmesinden hoşlanmadı. Sağdaki bir sıfırı silerek yerine yerine 030 yazdı. Alçakgönüllü Molla Cami böylece kendisini solda sıfır sayıyor, bardağı taşırmadığı gibi o meclisin yapısını da etkilemeyeceğini söylemek istiyordu.Diğer üyeler bunu görünce saygı ve hayranlıkları bir kat daha artmış olarak suskunlar meclisinin yeni üyesini selamladılar.
