Adı kalmamalı insanın bu diyarda …meçhul olmalı dönüp beklentiye girmemek için ezelden geldiğini bilmeli ve adıgüzel olmalı meçhul kalmanın…ve bakmamalı arzular içindeki nefsine sırtını dönmeli ebedi yolculuk için zevklere ve yolculuk için yanına adını bile almamalı bütün makamları bırakmalı bütün neşeleri bütün serazat duyguları bilinmezlik diyarında bırakmalı ve seferine başlamalı…her şeyi tadmamalı her gördüğüne bel bağlamamalı güzelin peşinde olmalı ve bilmeliki fani güzellikler bir gün solmaya mahkumdurlar daimi güzellik ise yakındır hatta şah damarından da yakındır hikmet gözü ile bakabilene…bilmeli meçhul kalmanın büyük insanların işi olduğunu insan kendini Tarık Bin Ziyad bilemli fethetince Diyar-ı Endülüsü geldiği yeri unutmamalı Halid olabilmeli insan kazanınca bütün savaşları bile bunlar benden değildir Allah ne büyüktür diyebilmeli…İnsan Musa olmalı kendini en fücüru bilmeli kainatın ve duyabilmeli damarlarında isimsiz kahraman olmanın hazzını… O erlerki gönül fezasındalarnamazda arka saf hizasındalar Aşk ile bağlanmalı Mecnun değil Züleyha olabilmeli Züleyha gibi aşkı için bütün şanı şerefi yere serebilmeli Aşkı için ismim duyulmasa da olur deyip çekip gidebilmeli…Züleyha gibi bıçakları yüreklerine batırmalı ama ah vah etmemeli derdinin dermanının derdi olduğunu bilmeli…Ve susmalı aşkı için içine atmalı hüznü bilmeliki dert olgunlaştırır başakları bilmeliki ızdırap olmayınca ne aşk olur ne sevda… Yağmurlardan sonra büyürmüş başakMeyvalar sabırla olgunlaşırmış Meçhul olan bilmeli sevginin zor olduğunu sevmenin ölmek olduğunu ve yola çokların çıktığını ama geriyede çoklarının döndüğünü ve sevdası uğruna gidenlerin bu yolda kandan deryaları geçmeye ahd etmiş deliler olduğunu bilmeli ve sert yalçın engellerin yoluna set çektiğini ama en büyük settin içindeki nefis olduğunu unutmamalı…yıkarsa içindeki düşmanını bilmeli artık diğerlerinin ne kadar hiçlikle dolu olduğunu ve sevdası uğruna korkulur Sevmek kimi zaman rezilce korkuludurİnsan bir akşamüstü ansızın yorulur İnsan yürekten konuşmalı girince sevdasının yoluna namusunu bile feda edebilmeli sevdası ugruna bütün sevdaları geri itebilmeli insan Musablaşabilmeli yani bırakabilmeli gösterişin en alasını gidebilmeli herkes kendi Medinesine düşünmeden bir an ve dönünce sevgilinin yanına demet demet güller sermeli O’nun yoluna ve bilmeli gönül kapısının anahtarları parada şanda şöhretde değil kapının anahtarı adının bu diyarda kalmaması için çalışabilmekte Bir yiğit vardı gömdüler şu karşı bayıra...Arkadan kefenini, gömleğini soydular. Ey bu sözlerin kalemkarı son söz değil esasında bütün sözler önce kendi nefsine bilmelisin kendini ıslah edemeyen başkasını ıslah edemez fehvasınca sende meçhul olmalısın meçhul olmalısın ki ifade-i meramın ezelden gelip adıgüzele ulaşsın ve ebedi kalsın ama sen hep meçhul kalasın…… Mr.herkul İstanbul
