başladı Çünkü, son günlerde o evde, tül perdenin
gerisinde bir genç kızın siluetini görüyordu Her
geçişinde güllere ve pencerede belli-belirsiz görünüp
kaybolan genç kıza bakmadan edemiyordu
Güzel kız, genç adamı görünce yüzü kızararak içeri
kaçtı Genç kızın hayali gözlerinden kaybolmasın
diye gayret eder gibi gözlerini sabit bir halde bir
güle dikerek öylece kalakaldı Gördüğü güzelliğin
etkisinde kalmış, sevdalandığını düşünüyordu
Genç adam, artık her gün bir öncesine göre
biraz daha erken geçiyordu, kızı tekrar görürüm
umuduyla Fakat tüllerin gerisinde görünüp kaçan
bir siluetten başka şey göremiyor, kahroluyordu
Genç kız da her sabah heyecanla tüller arkasına
geçiyor, genç adamın gelmesini bekliyordu
Genç kız gün boyunca boşuna bekledi Ertesi gün,
hissetti, yüreği sıkıştı; yoksa genç adam ölmüş
müydü !Genç kız yine her gün tüllerin arkasına
geçiyor, boş gözlerle dışarı bakıyordu Yüzü de,
artık bakmadığı, sulamadığı gülleri gibi soluyordu
perdelerle sımsıkı kapatılmıştı Genç adam yolda
oynayan çocuklara sordu; "Bu evde kimse
yaşamıyor mu?" Bir çocuk; "İhtiyar bir kadın
yaşıyor dediGenç adam cevabını duymaktan
korkarcasına, başka bir soru sordu ;
" Burada yaşayan genç kız ne oldu ?"
Çocuklardan biri atıldı; "O öldü"dedi, genç adamın
yana düşen kollarını, yaşaran gözlerini görmeden
başka bir çocuk atıldı; "Verem olmuş, dün öldü
"Dedem gülüyor, dedem gülüyor baba !
Koşarak ihtiyarın yanına gittiler, gülerken hiç
görmedikleri yüzüne baktılar Elinde bir gül olan
ihtiyar adamın yüzüne, gerçekten bir gülümseme
yayılmıştı; biten bir hasrete seviniyormuş gibi,
yıllardır görmediği birine kavuşuyormuş gibi mutlu
bir gülümseyişti bu Fakat gözleri kapalıydı :A:A