Dört mum

DÖRT MUM YAVAŞÇA YANIYORDU


ORTAM ÇOK SESSİZDİ, KONUŞMALARI DUYULUYORDU

İlki konuştu;
BEN “BARIŞIM”
HİÇ KİMSE BENİM YANIK KALMAMI SAĞLAMAYA ÇALIŞMIYOR,İNANIYORUM Kİ SÖNECEĞİM...
Alevi azaldı ve söndü...

İkincisi konuştu;
BEN “İNANCIM”
NEREDEYSE HERKES, BENİ ARTIK GEREKLİ GÖRMÜYOR ,O NEDENLE DAHA FAZLA YANIK KALMAMA HİÇ GEREK YOK...
Konuşmasını bitirdi ve söndü...

üçüncü mum da;
BEN “SEVGİYİM”
YANIK KALMAK İÇİN GÜCÜM YOK İNSANLAR BENİ BİR KENARA BIRAKTI VE ÖNEMİMİ ANLAMADI KENDİLERİNE EN YAKIN OLANLARI BİLE SEVMEYİ UNUTTULAR...
dedi ve oda söndü...

Ansızın;
Bir çocuk odaya girdi ve üç mumun yanmadığını gördü.
”NEDEN YANMIYORSUNUZ? SİZİN SONUNA KADAR YANMANIZ GEREKİR."
dedi ve ağlamaya başladı.

dördüncü mum çocuğa döndü ve;
KORKMA, BEN HÂLÂ YANIYORUM DİĞER MUMLARI YENİDEN YAKABİLİRİZ, BEN “UMUDUM”dedi.

PARLAYAN GÖZLERLE, ÇOCUK UMUT MUMUNU ALDI VE DİĞER MUMLARI TEKRAR YAKTI

UMUDUN ALEVİ YAŞAMINIZDAN HİÇ EKSİLMESİN!!!

…ve böylece her birimiz UMUDU, İNANCI, BARIŞI ve SEVGİYİ sürdürebilelim!!!
19.09.2008 | Okunma 2

esselamunaleyküm verahmetullahi veberekatuhu;)

esselamunaleyküm verahmetullahi veberekatuhu;)

firdes, post: 788292, member: 87466

inanç ve sevgimizi boşuna harcadığımızı düşündüğümüz anda umudumuz devreye girmelidir.
paylaşım için teşekkürler.
selam ve baki dualarımla..

aleykümselam kardeşim umudumuzu yitirmeyelim