Gönlüm bu hayatın yalnız zehrini mi içti!

Hisleniyorum düşündükçe
Yüreğimin titrediğini hesap edince, ruhum bir başka kederin deminde
Ne kadar sükut etsemde, boynumu büküp melalimi ummana döksemde dil hazan
Ruhumun en bakir insicamında çıkmıyor hicran, gam ile yaşamak ne elim buhran




Neyleyim ki hayat bu diye geçemiyorum
Akla karayı bazen zihnim kararıyor seçemiyorum, boşver diye geçemiyorum
Nefsim için bahanelere sığınıp kalbimi emele feda edemiyorum, sessizlik istiyorum
Ahenk içinde nefeslenmeyi diliyorum, dünya için kaybolmayıda aşka veremiyorum




Ne gönlümün derdimi sor bana
Ne karalar içinde ağla, yüreğin burukluğunu ruhunun serencamında yaşama
Eğer çıkacak olursan bir sevda yolculuğuna, umudu ve ihlası bir tarafa bırakma
Ne derlere göre yaşayıp, takiye içinde boğulma, aşk kalbi inşiraktır yakınen anla




Hani temiz bir kağıt alırsın yazmak için
Sırların sultanını anlatmak, sevda ve salanın nidasıyla ve açılırsın bir umutla
Dert değil seni buğulayan, aklın kıt değil bir ferahlığı sunmayan, bahtın hiç değil
Gayretin ve azmin, ihsan içinde anlamlaşan terazinin, nasibi taksimat kimin için




Sabır nedensizliğe kurban edilemez
Yeniden silkiniş için vecdin ve tahkikin ilimsiz bir hal ile vucuda gelmez
Ne kadar sükut etsen, baheler içinde inşaallahka yetinsen, aşka asla eriştirmez
Ruhun ve kalbin, bir niteliğe ulaşmak için takvayı cihetin, hilm için boşa gitmez



Mustafa CİLASUN