Bir yerde tıkanıp kaldığında hayat...
Soluk almak güçlestiginde,yüregin susup, mantigin sürüklemeye basladiginda ayaklarini, daglara dönmeli yüzünü insan.
Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüregini ferahlatacak; yeni insanlarla tanismali, yeni kesifler yapacak...
Hep isteyip de, bir gün yaparim diye erteledigi ne varsa, gerçeklestirmeyi denemeli!
Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklastigini; zamanın bir nehir, kendisinin bir sal olup da, O dursa da yolculugun devam ettigini anlamalı ..
Bas döndürücü bir hızla geçiyorsa bir birinin ayni günler,
her aksam ayni can sıkıntısıyla eve giriliyorsa, degistirmeye çalismali bir seyleri;
küçük seylerle baslamali belki; örnegin, bir kaç durak önce inip servisten, otobüsten; yürümeli eve kadar, yüregine takmali günes gözlüklerini; gördügünü hissedebilmeli!
Sagligini kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce, degerli olabilmeli hayat!
İlla büyük acilar çekmemeli, küçük mutluluklari fark etmek için! Baskasinin yerine koyabilmeli kendini;
aglayan birine "gül", inleyen birine "sus" dememeli!
Aglayana omuz, inleyene çare olabilmeli!
Su; adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamali; sevgisiz, soysuz kalarak!
Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden, derin bir soluk alip, hapsetmeli kokusunu içine...
Günesin dogusunu seyretmeli arada bir, seher yeli oksamali saçlarini...
Karda, yagmurda; sevincine, coskusuna; firtinada boranda; öfkesine, isyanina ortak olabilmeli doganin!
Bir çocugun ilk adimlarinda umudu;
bir gencin düslerinde gelecegi;
bir yaslinin hatiralarinda geçmisi görebilmeli!
Çalismadan basarmayi, sevmeden sevilmeyi, mutlu etmeden mutlu olmayi beklememeli!
Ama küçük, ama büyük; her hayal kirikligi, her aci; bir firsat yasamdan yeni bir seyler ögrenebilmek için; kaçirmamali!
Çünkü; hiç düsmemissen, el vermezsin kimseye kalkmasi için,
hiç çaresiz kalmamissan, dermani olamazsin dertlerin;
aglamayi bilmiyorsan, nesesizdir kahkahalarin;
merhaba dememissen, anlamsizdir elvedalarin...
Ne, herkesi düsünmekten kendini,
ne; kendini düsünmekten herkesi unutmamali!
Bilmeli; çok kisa oldugunu hayatin; hep vermek ya da hep almak için...
Sadece, anlatacak bir seyleri oldugunda degil,
söyleyecek bir sey bulamadiginda da dinleyebilmeli!
Akli ve kalbiyle katilabilmeli sohbetlere...
Hafizasi olmali insanin; hiç degilse, ayni hatalari, ayni bahanelerle tekrarlamamasi için!
Sorulari olmali, yanitlari bulmak için bir ömür harcayacak!
Dostlari olmali, ruhunun ve zihninin sinirlarini zorlayacak!
Herkese yetecek kadar büyük olmali sevgisi; ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreginin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin;
zaman bulabilsin; bir tesekkür, bir elveda için...
Yasam dedikleri bir sinavsa eger; asla vazgeçmemeli sevmek ve ögrenmekten;
ama, herkesi sevemeyecegini de her seyi bilemeyecegini de fark edebilmeli insan!
Tıpkı, her seye sahip olamayacagi gibi. ..
Zamanin ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı!
CAN DÜNDAR