Sineden bakılınca!

Nice aşklar talihsizliğin
Kıskacındadır hastır, temizdir
Sineden akan hicran serzenişidir

O adeta bir hilaldir yarendir
Esirgemeden verendir güzeldir
Güneş misali ilikler içinde serdir

Kalbimizde ışıyan bir neşedir
Sevdanın baharında her melali
Müptela eden, sabrı süzendir

Aşk dirliğinde kapısında bezenen,
Fedakâr bir divanedir meşk şevkiyle
Aşkın seyriyle ahenkleşen merttir

Kaprisler onun her zaman reddidir
Asla onunla ilgilenmez ona yönelmez
Zan, haddi zedelemektir, söz etmez

Gelen yel, aşiyanı arayan ne kokandır
Azim en büyük heyecanıdır, varacaktır
Yol tarih sayfalarını bezeyen mısradır

Aşk mecnun eden, yola gelen verendir
Ten senin o benimle gezen bir avaredir
Ret senin emin ellerin, zindeliğindedir

O asla unutulmayan lakıyla yaşanmayan
Ruhun dirliğinde anılan izlerine baktıran
Umut içinde yaşatan en nadide sanattır

Düşen bir güldü!

Düşen bir güldü!

Her başlangıcı olan,
Sevgiyi, hadsiz sunan
Hazzı, zevkin karıştığı
İlkbaharını yaşayan güldü

Gül bir cazibe merkeziydi
Her insan koklamak isterdi
Ancak gül, birini seçecekti
Sabretti, bekledi nihayet seçti

Seçtiği insan, sima olarak hastı
Kıyafet bakımından yakışıklıydı
Lisanı hal olarak, elan bir romandı
Anlaşıyor, koklaşıyor, geziniyordu

Zaman hızlı aktı, merak kalmamıştı
Her geçen gün haz, zevk azalıyordu
Nezaket kayboluyor, ikram bitiyordu
Sabır katlanıyor tahammül bitiyordu

Gereksizlik gündemi terk etmiyordu
Kaprisler çoğalıyor, hadler siliniyordu
Kiriz eşikte belirmişti, nöbet kesindi
Süreç hızlandı, bir aşk filmi başlatmıştı

Nizah uzuyor, suçlamalar zirve yapıyordu
Sesin ritmik vurguları, sınır tanımıyordu
Yankılanıyor, kaygı, telaş, panik artıyordu
Kırılan cam, uçan vazo, patlayan ekrandı

Aşk filmi çaresizdi, bitmeliydi, gitmeliydi
Gitti, gitmesine fakat güller yerleri süpürdü

Akan kan, hakikatte bir kan değildi, güldü…
Sevgi semboleydi, aşkın yatırımıydı, dündü…
Yüzlerden akan damlalar, solan bir güldü…