Dua için en güzel zaman sessizlik zamanıdır. Bunun en güzel örneğini Resulüllah (s.a.v.)'de görüyoruz. O bazen yalnız bir bağa veya mağaraya çekiliyordu. Bir sahabenin anlattıklarına kulak verelim:
"Birgün Resulüllah (s.a.v.) yalnız bir tarafa doğru gidiyordu. Bende gizlice arkasına düştüm, acaba nereye gidiyor diye. Baktım Resulüllah (s.a.v.) bir bağa giriyor. Hiç kimsenin bulunmadığı bir yerde Resulüllah (s.a.v.) secdeye vardı. O kadar uzun secde de durdu ki, ben acaba Resulüllah (s.a.v.) can mı verdi diye düşünmeye başladım ve dayanamadım yanına doğru gittim. Resulüllah (s.a.v.) benim gelişimden rahatsız oldu ve duasını bitirdi."
Burada görüldüğü gibi duanın kabulü için yalnızlıkta da edilmesi şarttır. İnsan her zaman günde beş vakit toplum içinde dua edebilir ama bu zamanların dışında teheccüd veya diğer zamanlarda yalnız olarak dua edebilir. Ancak yalnız dua edilmesi için en güzel ve en uygun yol gece vakti kalkıp teheccüd kılmaktır. Teheccüdü gerçekten kılan insanların tecrübesidir ki teheccüdün tadı başka hiçbir namazda alınamaz. Çünkü diğer namazlarda insanın işlerden, gürültüden vb. kendini namaza veremiyor. Fakat teheccüd vaktinde insan kendini namaza verebiliyor.
Bunun dışında teheccüd namazı başka birşeyin de belirtisidir. Bir keresinde alim bir zat şöyle dedi:
"İnsan birine aşık olmadan önce daha hoşlanma safhasında iken, onunla yalnız görüşmek ister. Hiç kimsenin bulunmadığı bir yerde ve hoşlandığı kişi ile. Kaldı ki aşk bundan çok daha güçlü bir duygudur. İşte Allah-ü Teâla'da kendine aşık olanlar için Teheccüd Namazını koydu ve demek istedi ki: Kim benden hoşlanıyor ise o yalnız iken gelsin ve benimle görüşebilsin."
Hatta Resulüllah (s.a.v.)'ın bir hadisi var müminler için
"Mümin Allah (c.c.) ile fısıldaşır o nedenle rahatsız etmeyin" buyuruyor Resulüllah (s.a.v.). Yine Teheccüd o kadar önemli bir namazdır ki, Kur'an-ı Kerim bir tek ondan adıyla bahsetti ve ,
"ki sen bu Kuran vasıtasıyla teheccüdü kıl ki, Allah-ü Teâla'nın sana Makam-ı Mahmud'u vermesi muhtemeldir.." dedi. Tabi ki burada direkt muhatap Resulüllah (s.a.v.)'tır.Resulüllah (s.a.v.)'ın birçok hitabı vardır ki, muhatabı ümmettir. Dolayısıyla Resulüllah (s.a.v.) bir önder olduğundan Kur'an-ı Kerim'in O'na atfettiği herşey, eğer Allah-ü Teâla sadece O'nun için olduğunu belirtmemiş ise her müslüman için geçerlidir. Yani bir mümin "Mahmud" yani övülmesi gereken bir makama varabilirse, bu teheccüd ile mümkündür.
Bir de bu Allah-ü Teâla'dan hoşlanıp, hoşlanmadığının bir belirtisidir, Teheccüd. Bu dua vakti önemlidir. Hiç kimsenin bulunmadığı yerde, kimse tarafından rahatsız edilmeden veya engel olan bir şey olmadan yapılan dua.
Böyle bir dua Allah-ü Teâla'dan hoslanip hoslanmadiginin belirtisidir. Kimsenin bulunmadigi yerde yalniz yapilan dua önemlidir. Kimse rahatsiz etmeyince duaya engel bir sey kalmiyor. Insan tüm dikkatiyle dua ediyor. Kendi ihtiyaçlarini daha güzel düsünebiliyor. Ihtiyaç derken insan devamli olarak düsünmelidir ki, "benim su su zaaflarim var. Su yanlisim var, bu yanlisim var." Hatta daha da ileriye giderek düsünecek ki, "Bu dünyanin belki de en kötüsü benim".
"Birgün Resulüllah (s.a.v.) yalnız bir tarafa doğru gidiyordu. Bende gizlice arkasına düştüm, acaba nereye gidiyor diye. Baktım Resulüllah (s.a.v.) bir bağa giriyor. Hiç kimsenin bulunmadığı bir yerde Resulüllah (s.a.v.) secdeye vardı. O kadar uzun secde de durdu ki, ben acaba Resulüllah (s.a.v.) can mı verdi diye düşünmeye başladım ve dayanamadım yanına doğru gittim. Resulüllah (s.a.v.) benim gelişimden rahatsız oldu ve duasını bitirdi."
Burada görüldüğü gibi duanın kabulü için yalnızlıkta da edilmesi şarttır. İnsan her zaman günde beş vakit toplum içinde dua edebilir ama bu zamanların dışında teheccüd veya diğer zamanlarda yalnız olarak dua edebilir. Ancak yalnız dua edilmesi için en güzel ve en uygun yol gece vakti kalkıp teheccüd kılmaktır. Teheccüdü gerçekten kılan insanların tecrübesidir ki teheccüdün tadı başka hiçbir namazda alınamaz. Çünkü diğer namazlarda insanın işlerden, gürültüden vb. kendini namaza veremiyor. Fakat teheccüd vaktinde insan kendini namaza verebiliyor.
Bunun dışında teheccüd namazı başka birşeyin de belirtisidir. Bir keresinde alim bir zat şöyle dedi:
"İnsan birine aşık olmadan önce daha hoşlanma safhasında iken, onunla yalnız görüşmek ister. Hiç kimsenin bulunmadığı bir yerde ve hoşlandığı kişi ile. Kaldı ki aşk bundan çok daha güçlü bir duygudur. İşte Allah-ü Teâla'da kendine aşık olanlar için Teheccüd Namazını koydu ve demek istedi ki: Kim benden hoşlanıyor ise o yalnız iken gelsin ve benimle görüşebilsin."
Hatta Resulüllah (s.a.v.)'ın bir hadisi var müminler için
"Mümin Allah (c.c.) ile fısıldaşır o nedenle rahatsız etmeyin" buyuruyor Resulüllah (s.a.v.). Yine Teheccüd o kadar önemli bir namazdır ki, Kur'an-ı Kerim bir tek ondan adıyla bahsetti ve ,
"ki sen bu Kuran vasıtasıyla teheccüdü kıl ki, Allah-ü Teâla'nın sana Makam-ı Mahmud'u vermesi muhtemeldir.." dedi. Tabi ki burada direkt muhatap Resulüllah (s.a.v.)'tır.Resulüllah (s.a.v.)'ın birçok hitabı vardır ki, muhatabı ümmettir. Dolayısıyla Resulüllah (s.a.v.) bir önder olduğundan Kur'an-ı Kerim'in O'na atfettiği herşey, eğer Allah-ü Teâla sadece O'nun için olduğunu belirtmemiş ise her müslüman için geçerlidir. Yani bir mümin "Mahmud" yani övülmesi gereken bir makama varabilirse, bu teheccüd ile mümkündür.
Bir de bu Allah-ü Teâla'dan hoşlanıp, hoşlanmadığının bir belirtisidir, Teheccüd. Bu dua vakti önemlidir. Hiç kimsenin bulunmadığı yerde, kimse tarafından rahatsız edilmeden veya engel olan bir şey olmadan yapılan dua.
Böyle bir dua Allah-ü Teâla'dan hoslanip hoslanmadiginin belirtisidir. Kimsenin bulunmadigi yerde yalniz yapilan dua önemlidir. Kimse rahatsiz etmeyince duaya engel bir sey kalmiyor. Insan tüm dikkatiyle dua ediyor. Kendi ihtiyaçlarini daha güzel düsünebiliyor. Ihtiyaç derken insan devamli olarak düsünmelidir ki, "benim su su zaaflarim var. Su yanlisim var, bu yanlisim var." Hatta daha da ileriye giderek düsünecek ki, "Bu dünyanin belki de en kötüsü benim".
