Nasıl dilersen!

Biliyorum
Ne desem ve ne söylesem
Hiçbir şekilde kar etmeyecektir senin yanında

Zira kalbin
Ve hissiyat toprağında açan
Bin bir hevesler yumağında umutların solmuştu

Çok kırılmıştın
Zarif duygularında sarsılmıştı
Kalbi solgunluk başlayarak hazanı davet ediyordu

Suskunluğunla
Dinmeyen göz yaşların ardınca
Zaman teslim alıyordu an’ı kıskaçların sağanağında

O vakit
Yılgınlığın bedbinliği duçarken
Halim pişmanlığın perişanlığında seni haklı çıkarırken

Gecem gündüze
Düşlerim belirsizliğe uzanırken
Yolcusuz yollar akılıma geliyor ve kalbim çok daralıyor

Nereye baksam
Ve hangi taşın altında umutla bekleyenleri
Anlamak için kavrulsam, ötelerin suhuleti hazla karşımda

Davetin sesi yakınımda
Halimi sana anlatmak ise çok uzaklarda
Gönlünü almak, ayaklarına kapanmak çareyse hazırım bil

Ömür bir sermayeyken
Yaşamak sanat olmak adına hasletken
Naz ve haz, zan ve an hali ihata ederken sen anlamıyorsun

Umuda hasreti yaşatıyorsun
Özlem ile yad edilmeyi yılgınlığa bırakıyorsun
Hoyratlığımı yüzüme suskunluğunla vurarak ne çektiriyorsun

Artık teslim oluyorum
Kalbi lekelerimle solgunluğa açılıyorum
Ve seni kalbinin sahibine teslim ederek inzivaya çekiliyorum

Edebin safhalarında
Tefekkürün pınarlarında nizam edilmek adına
Kitabı celil gözlerimin uğrunda, akan yaşlar kanaat kıskacında


Mustafa CİLASUN