On dört asir evvel,yine böyle bir geceydi.
Kumdan,ayin ondördü, bir öksüz çiki verdi!
Lâkin, o ne hüsrandi ki: Hissetmedi gözler;
Kaç bin senedir, halbuki,beklesmedelerdi!
Nerden görecekler?Göremezlerdi tabî'î:
Bir kerre, zuhûr ettigi çöl en sapa yerdi;
Bir kerre de, ma'mûre-i dünyâ, o zamanlar,
buhranlar içindeydi, bugünden de beterdi.
Sirtlanri geçmisti beser yirticilikta;
Dissiz mi bir insan, onu kardesleri yerdi!
Fevzâ bütün âfâkini sarmisti zemînin,
Salgindi, bugün Sark'i yikan, tefrika derdi.
Derken, büyümüs, gelmisti ki öksüz,
Baslarda gezen kanli ayaklar suya erdi!
Bir nefhada insanligi kurtardi o ma'sûm,
Bir hamlede kayserleri, kisralari serdi!
Aczin ki, ezilmekti bütün hakki, dirildi;
Zulmün ki, zevâl aklina gelmezdi, geberdi!
Âlemlere, rahmetti,evet, Ser'-i mübîni,
Sehbalini adl isteyenin yurduna gerdi.
Dünyâ neye sâhipse, onun vergisidir hep;
Medyûn ona cem'iyyeti, medyûn ona ferdi.
Medyûndur o ma'sûma bütün bir beseriyyet...
Yâ Rab, bizi mahserde bu ikrâr ile hasret.
Mehmet Akif Ersoy
Kumdan,ayin ondördü, bir öksüz çiki verdi!
Lâkin, o ne hüsrandi ki: Hissetmedi gözler;
Kaç bin senedir, halbuki,beklesmedelerdi!
Nerden görecekler?Göremezlerdi tabî'î:
Bir kerre, zuhûr ettigi çöl en sapa yerdi;
Bir kerre de, ma'mûre-i dünyâ, o zamanlar,
buhranlar içindeydi, bugünden de beterdi.
Sirtlanri geçmisti beser yirticilikta;
Dissiz mi bir insan, onu kardesleri yerdi!
Fevzâ bütün âfâkini sarmisti zemînin,
Salgindi, bugün Sark'i yikan, tefrika derdi.
Derken, büyümüs, gelmisti ki öksüz,
Baslarda gezen kanli ayaklar suya erdi!
Bir nefhada insanligi kurtardi o ma'sûm,
Bir hamlede kayserleri, kisralari serdi!
Aczin ki, ezilmekti bütün hakki, dirildi;
Zulmün ki, zevâl aklina gelmezdi, geberdi!
Âlemlere, rahmetti,evet, Ser'-i mübîni,
Sehbalini adl isteyenin yurduna gerdi.
Dünyâ neye sâhipse, onun vergisidir hep;
Medyûn ona cem'iyyeti, medyûn ona ferdi.
Medyûndur o ma'sûma bütün bir beseriyyet...
Yâ Rab, bizi mahserde bu ikrâr ile hasret.
Mehmet Akif Ersoy
