Bir gün Hz. Âişe (r.a.) annemiz pencereden dışarıya bakınca gökyüzünden yağmur damlalarının sıkça düştüğünü görmüstü. Bu sırada Peygamber Efendimiz (s.a.v.s.), hane-i saâdete döndü ve kendisine sordu:
“Çok yağmur yağıyor, acaba ıslandınız mi?“
“Yâ Âişe, yağmur yağdığında üzerinde ne vardı?“
“Yâ Resûllallah, mübarek başınızın üzerine koyduğunuz ridâyı (atkı) koymuştum.“
Hz. Âişe Peygamber Efendimiz’in örtüsünü başına koyduğunda, dışarıda yağmur yağıyormuş gibi gördü, Peygamber Efendimiz,
“O; zâhirde olan yağmur değildir, gaybdan inen rahmettir“ buyurdu.
Zahirde olanı herkes görür de mâneviyatta olanı herkes göremez.
“Çok yağmur yağıyor, acaba ıslandınız mi?“
“Yâ Âişe, yağmur yağdığında üzerinde ne vardı?“
“Yâ Resûllallah, mübarek başınızın üzerine koyduğunuz ridâyı (atkı) koymuştum.“
Hz. Âişe Peygamber Efendimiz’in örtüsünü başına koyduğunda, dışarıda yağmur yağıyormuş gibi gördü, Peygamber Efendimiz,
“O; zâhirde olan yağmur değildir, gaybdan inen rahmettir“ buyurdu.
Zahirde olanı herkes görür de mâneviyatta olanı herkes göremez.