Korkarım!

Ben
Sana anlatamam
Sessiz kaldırımlara anlattığım kadar

Sana
Düşlerimde ki sevdayla
Seslenemem, çekilirim kuytu kenarlara

Korkarım
Anlayama cağından
Müteredditlik yaşayacağında çekinirim

Yazdığın
Hissiyatını anlattığın
Tefekküre meftunum ben onunla doluyum

Hislerim
Sürgün, uzaklarda üzgün
Hasretin güzelliğinde ki ahengin dirliğinde

Mütemadiyen
Satırlarında arandığım şevkin
Hazzın imtinalığında teneffüs ettiğim hayalin

Baharı
Bembeyaz papatyaları
Rengârenk gelincik zarafetini yudumluyorum

Gökyüzünde
Turnaların gezginliğinde
Umudun dinmez hasretiyle sana olan hislerimle

Yalnız
Kendimle senin özleminle
Sessiz iklimlerde derlediğim hüzzam bestemle

Seslenirim
Ovalara, dinleyen dağlara
Yüreğimden sökün eden hıçkırıklarla yalnızlığımda

Sana
Layık olmayan bedbinliğimde
Sensiz çaresiz soluduğum hislerimin yaşattığı hüzünle

Denkliğim
Niteliğinde gördüğüm naifliğin
Sana ait olan muhabbetli ülfetin benim tek çaresizliğim