Mezarlar içinde açılan sayfalar!

Onca
Yaşadıklarımız, acıyla
Neşesiyle zenginliklerimizdir

Oysaki
Henüz yaşarken farkına
Varamadığımız nakşeden izler oluşmuştu

Efkârın
Bulvarında adımlarken bu izleri
Zaman mefhumu durmuşçasına yeniden yaşarız

Yaşanmışlar, ancak
İbret alınırlarsa anlam bulurlar
İbret alınması için, kayıtlara girmesi aslolandır

Aşkların örüldüğü
Sırların gömüldüğü mezarlarda
Geceler misali asudeliğiyle haşyeti yaşarlar

Aşkı, sırrı, mezarı
Ve geceyi yaşayanlar olarak
Yazarsak şayet gelecek adına anlaşılır oluruz

Kuş ve ağaç
Gül ve diken, su ve balık dünyada
Gezegenler ise kozmik âlemde yol alıyorlar düşünülürse

İnsan denen
O muhteşem varlık
Her ikisinde de yol alıyor, hükmün sahibi bilinirse

Yaşadığımız yılların
O zaman dilimindeki farkı ne kadar anlaşılırdı
Bunun gerçekliğini, efkârımızın derinliğinde solumak dilenir

Hafızam da
Silinmezler bölümünde bulunan
Çaresiz kaldığımız hıçkırıklarımızla demlenen feryadımızdır

Bir duruşu
Olmayanlara isyanımızdır
Himmeti, hizmeti, nimeti karıştıranlara, reddimizdir

Konuşmak
Koklaşmak, barışmak, yarışmak
Kaygısıyla gafletimizin en bariz yansımalarıdır

Manasını
Kaybetmiş bedenler
Bila istisna mekanikleşmişlerdir, monoton betonlaşmıştır

Mekanikleşen
Bu bedenler, mezarlara da,
Manzara keyfiyetiyle bakmayı asla ihmal etmezler

Oysaki
Mezarlar, zahirin
Bittiği nihayetle anlamlaşan mekânlardır

Ruh kalp için vardır
İnsan onun nizamı için bahtiyardır
Ufki darlık yaşayan can düşünelim kimlere lazımdır

Aşk onunla
Sevda o yolda hali anlatır
Güller koklanır, iklimler böylece çok anlamlaşır