İklim kuşatırken!

Esinti
Azalan saçlarımı
Yokluyor bazen bozuyordu
Sessizliğin engin hırçınlığında

Baktığım
Denizin eşiğinde
Dalgaların nağmesi, uğulduyor

Gizemin
Ürpertisi kuşatarak
Anı, geçen zamanı yaşatıyordu

O an ve duran
Zamanda, ilk hatırladığım
Kalbimle yaşadığım hicrandı

Çaresizdim
Gönlüm akıyor, durmuyordu
Mana ahenginde bulduğu güzellik

Onun tek
Vazgeçilmeziydi
Ona vurgundu, sine âşıktı

Güzel bir kızın
Veyahut gülün naifliğini
Bahşettiği tüm hazzını yaşıyordum

Hasretim onaydı
Bir kelam etmek meramımdı
Onun manasında kaybolmak arzumdu

Dağılan saçlarım,
Hücrelerimin tükenmesi
Gözlerimde azalan ferin izleriydi

Havsalamda
Arzın daralmasıydı
Fütursuzca yaşadığım bir hayattı

Mana nerdeydi
Keyfiyet yerindeydi,
Lakin derbeder olan nefisim illetti

Bilinmeyenler
Her zaman tahakküm etti,
Hiç acımadan halimi naçar bıraktı

Mana dilenmeyince
Her zaman uzaklardaydı
Oysa hep yanımızda mukim olandı

Gözlerim kapalıydı
Kalbim kararmıştı, ışık çaresizdi
Bir musibet, öyle bir silkeledi ki,

Mana aşikâr
Olarak artık karşımdaydı
Arandığım saf su işte sevdam buydu

Edebin derinliği
Adabın güzelliği, kızın naifliği
Abitlerin hilmi, velinin himmeti
Delinin haşyeti, meczubun gaibiydi