Gülümsün!

Gülüm
Hatırlar mısın bilmem

Sen
İlk zamanlar
Hayli tedirgindin

Gözlerin
Kendince gizlenirdi

Kalbin
Bir hızla çarpardı

Biraz
Utanırdın sıkılırdın

O güzel
Yüzünü kaldırmazdın

Kim bilir
Belki yerlerde
Neleri sorgulardın

Sana
Yaklaşamazdın

Çünkü
Sen pek açılamazdın

Gizli
Bakardın fark ettirmeden

Senin
Bu halin bir kuşu
Hatırlatırdı halimde

Güven,
Beklerdi zararsızdı

Korkardı
Nihayetinde bir candı

Çekim
Kuvvetin inanılmazdı

İçim
İçime sığmazdı

Sen
Benim gülümsün

Seni,
Koklamaya korkarım