Doğrudur, değerli dinleyenler, pek çok şey öğrendik bu yaşımıza kadar doğru sözlü olmaya, verilen söze riayete dair. Hadis-i şeriflerde de yer bulmuş kendine. Kimi zaman ahde vefa denmiş, kimi zaman emanet. Bizce basit görülse de bir randevuya birkaç dakika gecikmek yada tümden unutmak, eskilerin gecikeni “tümden unutmasına” sebep olmuş. Aziz dostlar silinivermişler dostluk defterinden. Öyle ya rahatlık zamanında verdiği sözü hafife alan, ihmalkar davranan, sıkıntı zamanında, zor günde sizi ortalık yerde bırakıveririr de, elinizden tutan bir insaf ehli kalmayıverir.
Nice devletler yıkıldı verdiği sözü tutmayan, ahde vefa etmeyen vezirler yüzünden, nice topraklar işgale uğradı sadakati elden bırakıp zevke ve sefaya düşenler elinden. Bu gün çatırtılar gelmiyor mu ahlak binasından, sözünü tutmayanlar yüzünden. Söz büyük emanettir, küçücük fidanlara öğretmek gerekir ki ahde vefa gerektir. Ahdinde sadakati olmayanın, gönlünde hayır bulunmaz.
kadın ve aile