Yetti artık kalmışsa sızlayan umutlar!

Giderken hicranımla elemlere yarar diye
Demledim sineyi hazanımı ölüm ki kime
Açtım işte gönlümden süzülen bir nefese
Duyulmayan sesime anlaşılmayan halime

Ne günahlar ki ya Rab bir nasip etmezsin
Gönüllerde tek sensin sen elbette yücesin
Nefsi halk edensin hissiyat ki veren sensin
Sevilen ki aşkın baharında bilinmez hecesin

Umutlarım ki hazanı muhabbette kirlendiği
Serdediyorum içselliğimde ki müthiş nefesi
Zaman ki o meçhulün en bariz ayak sesleri
Bir sevdanınki silinmeyen en hazin tükenişi