Kalınca çaresiz demlenirim sessiz!

Gül hazin sümbül perişan ki ey can
Maruzatın ne hikmettir ki hali hazan
Canan için soluyan Hak için konuşan
Meramı halinden bizarı mahkûm olan

Aşkın için ilk haleyi tedrisatın kıymeti
Edebin her safhası mutlak ki bilinmeli
Adabı halin dili seçilip hareket edilmeli
Mananın kadri bilinip şevk hissedilmeli

Nezih bir çiçek ki kadrini bahşeden bilir
Kim bilir melalinde ne hikmetler gizlidir
Nazarı hal ile aşkın dilidir şevki verendir
Ne kadar azizdir ki sevilmeyi hak edendir

Olsaydım ki endamı nazarında bir toprak
Zerreyi mutlak rahmet hilkatinde solumak
Renklerinde boyanmak konun ile uyumak
Hazzını yudumlayarak halinde ram olmak

Sen ki terk etmemi söyleyen, unut diyen
Şaşkınlık için sürekli eriyen sukutu seçen
Halimi haşyetin hicranında yalnız titreten
Aşkın serencamındaki bir nasibi bekleyen