Sevmek ne ki sevilmedikçe!

Hani semanın kuytu derinliğinde
Hayallerin bilinmeyen netliğinde
Emanet için verilmiş her nefeste
Nasıl bir muamma varsa işte öyle

Sevdim dedim ısrarla çok direndim
Ne yiğitlerin bileğini elan devirdim
Yavaşça çaresizliği çok nefeslendim
Kenara çekildim sessizliğe de geçtim

Hınç neye yarar, nedamet ne yapar
Sevilmeyince sevdalar hüzünlü çalar
Yazılır mısralar sevdalılar güfte yapar
Ne hoş gelir duyulan o eşiz nağmeler

Böylemi esecekti son deminde bu rüzgâr
Bütün kuşlar vefasız mevsim artık sonbahar
Derken sinesi yanan şair mısralarla anlatır
Her kim anlamlı bulmaz ise bir gün şaşırır