Yalnızca gönül dilinden konuşsan

Çaresiz bir aşkın dermansızlığı
Acımadan kuşatıyordu hislerimi
Bakmak bu kadar mı zevksiz olurmuş
Can bu denli mi bizarlığa mahkûm kalırmış

Sarkan dalara tutunmak bile
Yapraklarla konuşmak artık niye
Toprağı koklamaya hasret çekinde
Ahir sarar bedbin benliğimdeki hislerimi

Sevmenin cezasını belirleseler
Cana hiddeti, şiddeti reva görseler
Bir gönlün sahibi olduğum için ram etseler
Aldırmam billahi onun manasına kanmak için

Yeter ki sevdiğim mağdur olmasın
Bir gün dahi bizarlığı yaşamasın bakmasın
Sırlarıyla mütemadiyen saklansın ama kızmasın
Yalnızca gönlün dilinden anlasın bana hiç acımasın