Yalnız sessizliğine ağlarım…

Irmağın kenarına oturdum seyrine daldım
Deniz benden onu seven kadar uzaktaydı
Martılarda yoktu seyir halinde gemilerde
Akan su hiç benzemiyordu deniz mavisine

Revanın meşkine vardım andım onu hepten
Suyu avuçlarıma aldım duramadım daldım
Kapıldım suyun hayaline yâre haber saldım
Deniz olmasa da onun ahengine bulandım

Uzat ellerini ey sevdiğim gitmeden sen
Ağlarsam ben yalnız sessizliğine ağlarım
Vurgun yedim sevdanın kollarında yalnızım
Seni andıkça unutturuyor bana bahtsızlığım

Durmak bana göre değil, gözlerim ellerini
Yüreğine kanarım yaşadığın her an vaktini
Ürkek çekingen bir o kadar utangaç halini
Dayanamam, melülleşirim sana kıyamam