s.a.
ben elhamd. namazı kılıyorum,kuran vs.okuyorum...Elh. inancım tam,kafamda o konuda soru yok,inş Allah son nefesimizde imanlı olmayı nasip eder,her zaman doğru yolda olmayı nasip eder.Zor bi universitede tıp okuyorum,bu dönem çok yoğun çalışıyorum.yani oyle pek boş şeyler düşünmeye vaktim yok aslında..Ama böyle olduğu halde zaman zaman bir boşluk hissediyorum.gereksiz şeyler düşünüyorum,bu yüzden de kendimi derslere tam veremeyebiliyorum.Gereksiz şeyler düşünmemem için sürekli dini kitaplar okuma ihtiyacı hissediyorum.Ne yapacağım ilerde ,nereye atanacağım,nasıl mesleği becerebilecek miyim gibi...ya da evlenebilecek miyim,kiminle..bunları sürekli merak ediyorum bazen..bi kaç kısmet oldu kısmet derken muhabbet etmek isteyen ama ben dinen uygun olmaz diye kabul etmedim..güvenemedim tam olarak aslında ..birisi sevdiğim biriydi aslında..ama kabul etmemem gerektiğini düşündüm,çünkü içim huzursuz olacaktı(Allahın rızası dışına çıkarmıyım diye).Ama kabul etsemiydim diye düşünüyorum.Bazen yanlış mı yaptım diye sonradan da saçmalama sen doğru yaptın diyorum...neyse işte bunun gibi şeyleri düşünüyorum.Kurtulmak için çok uğraşıyorum ama yine de tam olarak kurtulamıyorum .Kalbim sorularla dolu,bazen boş hissediyorum..Ne yapacağımı şaşırdım..sizce böyle olması normal mi..her insanda olabilir mi ?yoksa benim yaptığım yanlış tam olarak ne?Eğer samimi tavsiyeleriniz olursa çok sevinirim.
ben elhamd. namazı kılıyorum,kuran vs.okuyorum...Elh. inancım tam,kafamda o konuda soru yok,inş Allah son nefesimizde imanlı olmayı nasip eder,her zaman doğru yolda olmayı nasip eder.Zor bi universitede tıp okuyorum,bu dönem çok yoğun çalışıyorum.yani oyle pek boş şeyler düşünmeye vaktim yok aslında..Ama böyle olduğu halde zaman zaman bir boşluk hissediyorum.gereksiz şeyler düşünüyorum,bu yüzden de kendimi derslere tam veremeyebiliyorum.Gereksiz şeyler düşünmemem için sürekli dini kitaplar okuma ihtiyacı hissediyorum.Ne yapacağım ilerde ,nereye atanacağım,nasıl mesleği becerebilecek miyim gibi...ya da evlenebilecek miyim,kiminle..bunları sürekli merak ediyorum bazen..bi kaç kısmet oldu kısmet derken muhabbet etmek isteyen ama ben dinen uygun olmaz diye kabul etmedim..güvenemedim tam olarak aslında ..birisi sevdiğim biriydi aslında..ama kabul etmemem gerektiğini düşündüm,çünkü içim huzursuz olacaktı(Allahın rızası dışına çıkarmıyım diye).Ama kabul etsemiydim diye düşünüyorum.Bazen yanlış mı yaptım diye sonradan da saçmalama sen doğru yaptın diyorum...neyse işte bunun gibi şeyleri düşünüyorum.Kurtulmak için çok uğraşıyorum ama yine de tam olarak kurtulamıyorum .Kalbim sorularla dolu,bazen boş hissediyorum..Ne yapacağımı şaşırdım..sizce böyle olması normal mi..her insanda olabilir mi ?yoksa benim yaptığım yanlış tam olarak ne?Eğer samimi tavsiyeleriniz olursa çok sevinirim.
