Kalp,ümide kapılınca tamah onu alçaltır.
Tamah heyecana düşürünce hırs helak eder.
ümitsizlik ona sahip olunca kederden ölür.
Kızgınlık onu kavrayınca öfke de kavrar.
Hoşnut olunca korunmayı unutur.
Korkuya kapılınca korunmaya başlar.
Esenleştiğini sanınca gaflete düşer.
Bir müsibete uğradı mı kararsız bir hale gelir.
Bir mal bulunca zenginlikten azar.
Yoksulluk ısırınca bela kavrar.
Açlığa düşünce zayıflık çökertir;
fazla doyunca da mide dolgunluğu rahatsızlık verir.
Her hususta geri kalınca zarara;
ileri gidincede bozguna uğrar...
Hz.ALİ...
