ANNE

İlk kundağın
Ben oldum,yavrum
İlk oyuncağın
Ben oldum!
Acı nedir,tatlı nedir?bilmezdin
Dilin damağın ben oldum!

Elinin ermediği
Dilinin dönmediği
Çağlarda,Yavrum;
Kolun,kanadın ben oldum..
Dilin,dudağın ben oldum!

Belki kıskanırlar diye
Gördüklerini,
Sakladım gözlerden
Gülücüklerini:
Tülün duvağın
Ben oldum!

Artık isterlerse,adımı
söylemesinler bana:
Onun annesi diyorlar..
Bu yeter,sevgilim,bu yeter bana!

Bir dediğini iki
Etmeyeyim diye öyle çırpındım ki
Ve seni öyle sevdim,sana
O kadar ısındım ki..

Usanmadım,yorulmadım,çekinmedim...
Gün oldu,kırdın
İncinmedim.

İlk oyuncağın
Ben oldum,yavrum,
Son oyuncağın
Ben oldum!

Layık değildim;
Layık gördüler:yavrum,
Annen oldum,yavrum
Annen oldum!B)

ARİF NİHAT ASYA

RE: ANNE

selamun aleyküm akrdeşim.paylaşımın için çok sağaolsın.rabbim bizleri annelerine hayırlı evlat olmayı nasip eylesin.selam ve dua ile..

RE: daha degerli

RE: daha degerli

Peygamberimizin azatlı kölesi Zeyd’in oğlu Üsâme, annesine ve babasını çok severdi. Babasının vefatından sonra daima onun için kurban keserdi. Üsame bin Zeyd zengindi, bir hayli hurma ağacı da vardı. Bu ağaçların mahsulünün çoğunu yoksullara bağışlardı. Bunu garipseyip ona, servetini niçin yoksullara bağışladığını sorduklarında şöyle cevap verdi:

“Annem ve babam ağaçlardan daha kıymetlidir.”

RE: ANNE

Amin güler ablacığım...Allaha emanet olun..

RE: ANNE

ŞİİR İÇİN ALLAH RAZI OLSUN KARDEŞİM.

RE: ANNE

Sağolun cümlemizden..B)

RE: ANNE

Keşke bizi dokuz ay karınında taşıyıp cefamızı çeken annelerimizin kıymetini bilebilsek... Bilenlerden bilmeye çalışanlardan olmak dileğiyle...