Teşekkür edenler Teşekkür edenler:  0
Beğenenler Beğenenler:  0
Beğenmeyenler Beğenmeyenler:  0
Sayfa 202 Toplam 222 Sayfadan BirinciBirinci ... 102152192200201202203204212 ... SonuncuSonuncu
2.011 den 2.020´e kadar. Toplam 2216 Sayfa bulundu

Konu: GÜNLERDEN BİR GÜN KURBAĞA YARIŞI DÜZENLENMİŞ!!!

  1. #2011
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 13.08.07
    Yer: kaosşehristanbul
    Mesajlar: 1.341
    Teşekkür ve Beğeni

    çok hüzünlüydü,,,

    teşekkürler,,,

    ALLAHA EMANET OLUNUZ

  2. #2012
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 24.07.06
    Yer: BURSA
    Mesajlar: 14.170
    Teşekkür ve Beğeni

    Anneler Günü Değil Ama!!!!!!

    ANNE


    İki hecelik bir kelime.. Ama belki de sözcüklerin en zengini.. İçerik bakımından öyle muazzam ki.. Ağızdan dökülen, kağıda yazılan öyle ihtişamlı bir kelime ki..

    Bazen anne, bazen arkadaş ama yine de hep sevgili. O bir anne..

    Bazen yanındayken bile özlenendir o. Uzaktayken en çok hasreti çekilen. Belki de en çok kalbini kırdığımız varlık..

    Gözlerine baktığımızda tüm dünyayı gördüğümüz en nadide çiçek.. Kollarında iken en güvenliğimiz.. Kokusunu yudum yudum içimize çektiğimiz eşsiz fedakar insan..

    Yalanlarla dolu şu alemde en gerçek olan.. Sevgi timsali.. O bir anne..

    Ardımızdan ağlayacak olan o. Üzüldüğümüzde bizimle kederlenecek olan o.. Güldüğümüzde bizimle neşelenecek olan o. Hastalandığımızda başucumuzda bekleyen o. Çaresizliğimizde, koşturacak olan yine o. O bir anne..

    Göğe açılan ellerinde, Rabbinden istediği duasında evladına öncelik veren.. Amin derken yavrusunu düşünen..

    Anne..Her şeyin ötesinde bir sıcaklık. O, ifade edilemeyecek kadar güzel bir varlık. Gözümüzün ilk gördüğü, gönlümüzün tanıdığı, sevdiği.. O bir anne.

    Gam, keder doluyken, onun sevgiyle açık olan kollarına koştuğumuz, kendimizi onun limanına bıraktığımız en rahatlatıcı insan..

    Öpücüklerinin her zerresinde yeniden yaşama sevinci duyduğumuz; sevginin, aşkın tazeliğiyle tanıştığımız, kendimizi bulmamıza yardım eden yegane sevgili..

    O bir anne..

    Yanarken bizimle birlikte yanan.. Umutsuzluğumuzun başlarında, güçlü kişiliğiyle duran umudumuz.. Bedenimizde ki sızıyı yüreğinin derinliklerinde hisseden, gönlünde kendimizi gördüğümüz, bize hasret insan..

    Dertlendiğimizde dertleşmeye daima hazır olan, sırlarımızı emanet edeceğimiz bir arkadaş..

    O bir anne... Hüzünlü olup, gözleri yaşlarla dolsa da evlatlarına yine de tebessümlü gözlerle bakmayı, onlara hiçbir şey belli etmemeyi kendine vazife kabul etmiş ve bunu başarmış olan

    düşünceli insan... Yüreğinin, bilmediğimiz haykırışlarla dolu olduğunu ima etmeden, bizimle, bizim haykırışlarımıza ses olan en güçlü çığlık..

    O bir anne.. O bir fedakarlık timsali.. O bir sevgi hazinesi..

    Şimdi bir an olsun düşünelim. En son, ne zaman böylesine değerli bir insana, onu sevdiğimizi söyledik? Bizi böylesine seven, bizim için her şeyi yapmaya amade olan bir insanı, bizim anlayamayacağımız mutlulukla ödüllendirmeye ne dersiniz?

    Böyle bir şansınız varsa çok geç olmadan hadi annelerimizi mutlu edelim. Eğer ki anneniz bu dünyada ulaşamayacağınız yerdeyse dualarını onun için edin ve sevginiz ona böyle ulaşsın.

    O bir anne.. hakkını ödeyemeyiz ama sevgimizi gösterebiliriz.. En güzeli de iyi bir anne (baba) olabiliriz..

  3. #2013
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 24.07.06
    Yer: BURSA
    Mesajlar: 14.170
    Teşekkür ve Beğeni

    Israf !!!!

    On dokuz yil evveldi. Stockholm e gitmistim. Bir otele indim.Geceydi. Sabahleyin, tras olmak için lâvaboya gittigimde, aynanin yaninda ilginç bir not gördüm. Lütfen diyordu, trastan sonra jiletinizi çöpe atmayin. Yanda bir kutu var, oraya birakin. Bir tek jiletle dahi olsa, Isveç çelik sanayiine yardimci olun.



    Dogrusu hayretler içinde kaldim. Çocuklugumdan beri çelik esya denince akla Isveç çeligi gelir. Birçok esya üzerinde " Isveç çeliginden yapilmistir" diye yazardi. Iste o ülke, kullanilmis bir tek ufacik jiletinbile çöpe gitmesini istemiyor, ona sahip çikiyor, gelen turistlere rica yollu uyarida bulunuyordu.



    Isviçre de zaman zaman, belli periyotlarda, radyolar, televizyonlar, basin bir haberi duyurur. Su tarihte, su saatte, adamlarimiz gelecek. Siz lütfen hazirliginizi yapin. Okumadiginiz, ilgilenmediginiz, kullanmadiginiz ne kadar kitap, dergi, gazete varsa, kagit, ambalâj, kutu varsa, velev ki, bir ilaç prospektüsü dahi olsa, kapinin önüne koyun.Isviçre nin kalkinmasina yardimci olun. Fazla agaç ziyanina engel olun.



    Bes yasinda idim. Babaannem rahmetli, pirinç ayikliyordu. Bir tane yere düstü. Babaannem egildi, aramaya basladi. Saga bakiyor,sola bakiyor, bulmaya çalisiyor. Çocukluk iste, aman babaanne dedim. Bir pirinç tanesi için bu kadar çaba harcamaya, yorulmaya deger mi?



    Rahmetli ilk defa sertlesti bana karsi , öfkeyle dogruldu. Sen oturdugun yerden ahkâm kesiyorsun, dedi. Hiç pirinç üretilirken gördün mü? Insanlar ne kadar zorluk çekiyorlar. Bir pirinç tanesinde kaç insanin göz nuru, alin teri, emegi, çilesi var biliyor musun? Utancimdan kipkirmizi olmustum. Aradan yillar geçti. Hukuk Fakültesinde ögrenciyim. Alain in proposlarini okuyorum. Birden irkildim.



    Babaannemi hatirladim. Alain, bir insan yerde bir igne görüp de egilip almazsa, bütün uygarliga karsi ihanet etmis olur diyordu. Ilâve ediyordu. Bir ignenin üretiminde binlerce insanin alin teri, göz nuru, el emegi vardir diyordu. Japonlar son derece sade, basit, yalin mütevâzi yasayan insanlardir. Evlerini mobilya ile esya ile dolduranlar Japonlara göre ruhen tekâmül edememis , hayatin mânâsini anlayamamis , zavalli kimselerdir.



    Böyleleriyle, zavalli, evini mezat salonuna çevirmis diye eglenirler. Bir insanin gösteris için esyanin esiri olmasi ne kadar acidir. Vaktiyle Japon ekonomisi bir darbogazdan geçiyor. Iç borçlar, dis borçlar girtlagi asiyor. Zamanin basbakani meclisi toplar. Kürsüye çikar. Durumu olanca açikligi ve tehlikeleri ile anlatir ve su andan itibaren der, Allah sahidim olsun ki, Japonlarin iç ve dis borçlari son kurusuna kadar ödenmeden, pirinçten baska bir sey yemeyecegim. Su üstümdeki elbiseden baska elbise giymeyecegim. Dediklerini yapar, en üstten en alta bir israftan kaçinma kampanyasi açilir.



    Japonya bütün borçlarini öder. Bu durumun toplumun bütün kesimlerini, tek istisna olmadan

    kapsadigini söylemeye gerek yok. Geçenlerde Japon imparatorunun sarayini gördüm. Yarabbim,ne kadar sade, ne kadar mütevâzi , ne kadar gösteristen uzak...



    Gerekmedigi halde elektrigi yakmakla, suyu kapamadan bos yere akitmakta, gece çamurlu ayakkabilarimizi temizlemeden yatmakla, yemek yedigimiz kaplari yikamadan birakmakla biz de zalimler sinifina geçmiyormuyuz? Hayat çok ince, akil almaz incelikte ipliklerle örülmüstür. Her sey o kadar birbirine baglidir ki, ilkokul okuma kitabimizdaki bir sözü hiç unutmadim.



    Bir mih bir nal kaybettirir.Bir nal, bir ati , bir at bir orduya savasi kaybettirir diyordu.



    Maddî durumumuz ne olursa olsun, ister zengin olalim, ister fakir, hepimiz çok dikkatli olmak zorundayiz. Bunda parayi da, maddiyati da asan büyük bir edep ve incelik vardir.

  4. #2014
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 27.08.06
    Mesajlar: 7
    Teşekkür ve Beğeni

    annem

    aneleri çok güzel anlatmışsınız teşekkür ediyorum zaten cennet annelerin ayağının altındadır ..anne gibi yar ..anne gibi anne olmaz derim hep bütün annelerin ellerinden öpüyorum

  5. #2015
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 17.07.07
    Mesajlar: 210
    Teşekkür ve Beğeni

    Maşşallah çok faalsiniz.Nerdeyse bütün forumlarınızı okudum emeğinize sağlık.Bilgilerinizi bizlerle paylaştığınız için.Güneş gibi aydınlatmışsınız.Hoşçakalın.

  6. #2016
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 02.02.07
    Mesajlar: 4.936
    Teşekkür ve Beğeni

    selamun aleyküm Hafize annem..Allah razı olsun paylaşımınız için.

    "Anne" ile ilgili başlıklarızı görünce içim acıyor, boğazıma birşey düğümleniyor.Rabbim sabır versin inş. Rabbim tüm anneleri ve Asime annemizi cennet hatunlarından eylesin inşaAllah..Duamda, tüm ölmüşlerimizle birlikte Asime annemizi de unutmuyorum inş annem.

    Allah'a emanet olun..Dua ile inş.

  7. #2017
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 21.10.06
    Yer: Hollanda (Kastamonlu)
    Mesajlar: 681
    Teşekkür ve Beğeni

    Allah razi olsun cok guzel anlatmissiniz. Paylasiminiz icin tesekkurler.

    Hayirli gunler.. dualarda bulusmak uzere.

  8. #2018
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 11.04.07
    Yer: vakt-i seher
    Mesajlar: 3.810
    Teşekkür ve Beğeni

    Yalanlarla dolu şu alemde en gerçek olan.. Sevgi timsali.. O bir anne..
    Anne..Her şeyin ötesinde bir sıcaklık. O, ifade edilemeyecek kadar güzel bir varlık. Gözümüzün ilk gördüğü, gönlümüzün tanıdığı, sevdiği..O bir anne.

    selamun aleyküm hafize annem sağolasınız elinize,emeğinize sağlık olsun inşaAllah..gerçekten niğdeli kardeşimizin de dediği gibi sizin bu tarz paylaşımlarınızı görünce bi tuhaf oluyorum,üzülüyorum..annenizi kaybetmiş olmanız geliyor aklıma..ve aynı durumu benimde yaşayabilecek olmam geliyor aklıma..ama Rabbim sizden razı olsun kaybetmeden kıymet bilmek adına çok katkısı oluyor bu güzelliklerin..Rabbim annenizin ve ahirete göç etmiş tüm annelerin mekanını cennet etsin inşaAllah..Allaha(c.c.)emanet olun,selamun aleyküm

  9. #2019
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 20.10.06
    Yer: tekirdağ
    Mesajlar: 13
    Teşekkür ve Beğeni

    Babam yok benim teyze....

    Okulu öğretmene kızıp bıraktım. Doğru çizgi çekemiyordum. “Evde annen baban biraz çalıştırsın seni” dedi. Zaten ben hiç doğru çizgi çekemedim. Topa da falsolu vuramıyorum. Karın üstünde kayacak çantam da yok ben de okulu bıraktım. Bana hep kızıyorlar, çuvalımla bu durakta dinlenmeme izin vermiyorlar.
    Sırtımdaki çuvala mı şaşırdın. BABAM yok benim teyze. Kardeş desen en küçüklerinden hem de dört tane. Çöpten topladığım bütün ekmekleri hemencecik yiyip bitiriyorlar, sabah erkenden çöpe gitmem gerekiyor.
    Babam yok benim teyze. Ama ”iyi adamdı baban demişti ninem ölmeden.” Benim babam aslında iyi adamdı teyze. Vallaha yalan söylemiyorum. Hem ben hiç yalan söylemem, inanmıyorsan bizim muhtara sor. O da tanırmış babamı.
    Annemin cenazesinde söyledi.
    Annem geçen sene öldü. Babamı hiç görmedim. Olsaydı babam, ne yaramazlık yapardım, ne de derslerime çalışmamazlık ederdim. Onu her akşam kapıda beklerdim. Kızıyorum şu komşunun oğlu Murat’a hiç babasını beklemiyor. Babası bakkala sigara almaya bile beni gönderiyor. O iyi çocuk değil herhalde teyze. Yoksa neden bakkala gitmesin. Benim babam olsaydı, elimi koyardım babamın elinin içine yarıştırırdım ellerimizi. Çünkü benim elim şimdiden kocaman. Hatta Murat’ın babasının elinden bile kocaman. Benim babamın eli daha kocamandı herhalde değil mi teyze. Top oynayan çocuklar ne derse desin ben kızmıyorum, benim babam yok teyze.
    “Kanadın kırık gibi yürüyorsun oğlum” dedi geçende Murat. Dur yürüyeyim de bak teyze ben yamuk mu yürüyorum. Kanadım yok ki benim kırılsın. Belki de haklı Murat biliyor musun teyze. Çuval olmasa da sırtımda, çuval varmış gibi yürüdüğümü ben de fark ettim birkaç kere. Ama çuval da çok ağır oluyor be teyze. Ne bulursam dolduruyorum. Çöpten alıp başıma koyup öptükten sonra atılmaz ki ekmek. Çöpte çok ekmek var teyze, marul da var, domates de konserve de. Sağ olsun atanlar değil mi teyze. Kardeşlerim aç kalırdı.
    Benim Annem yok teyze.
    Babam iyi adammış, herkes öyle söylüyor teyze. Çocuklar beni gösterip “bunun babası yok” dedikleri zamanlardaki gibi çok üzülmüyorum babamın olmadığını ben düşününce. Ama birisi dedi mi “bunun babası yok” diye; O zaman babam gerçekten yok oluyor. Aslında babam yok bunu biliyorum, ama başkası dedi mi, babam yoktan daha yok oluyor teyze.
    Bir kamyonun arkasında ne yazıyordu biliyor musun teyze. “Babam sağ olsun” Ama ben hiç kamyon almayacağım büyüyünce. Babamı yazamam ki kamyonuma. En iyisi kamyon almamak değil mi teyze. Ama şu ileride, çöpünden marul topladığım market var ya, orayı çok seviyorum. “kardeşler market” Ama market açarsam, kardeşler market yazabilirim değil mi teyze.
    Babam yazamam, BABAM YOK BENİM TEYZE...

  10. #2020
    Yasaklı Kullanıcı
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 29.11.06
    Yer: iStAnBuLL
    Mesajlar: 2.473
    Teşekkür ve Beğeni

    Allah razı olsun

Sayfa 202 Toplam 222 Sayfadan BirinciBirinci ... 102152192200201202203204212 ... SonuncuSonuncu

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)

Benzer Konular

  1. Tertip sahibi kimdir?
    Konu Sahibi _ZÜMRA_ Forum Namaz
    Cevaplar: 2
    Son Mesaj: 14-09-2010, 00:20
  2. Mâlik bin Dinar
    Konu Sahibi _AYDIN_ Forum Dini Hikayeler
    Cevaplar: 2
    Son Mesaj: 19-01-2010, 02:56
  3. Rabbimizin Sevdiği 10 Halimiz
    Konu Sahibi mavci Forum Allah (c.c) Hazretleri
    Cevaplar: 22
    Son Mesaj: 11-06-2009, 16:26
  4. bir saat(lütfen okuyun)
    Konu Sahibi kbusra Forum Bize Ayıracak 5 (beş) Dakikanız var mı
    Cevaplar: 2
    Son Mesaj: 12-02-2009, 23:26

Bookmarks

Yetkileriniz

  • Konu açma yetkiniz yok
  • Cevap yazma yetkiniz yok.
  • Eklenti yükleme yetkiniz yok.
  • Mesajınızı değiştirme yetkiniz yok.
  •