Beni bugün dövme anne!
Bu şiir annesi tarafından şiddete maruz kalan bebeklere ithaf edilmiştir.Annelerin kendi parçaları olan çocuklarına şiddet uygulamamaları dileklerimle.O bebeklerin gün olup eşlerine şiddet uygulayacaklarını unutmayalım.
************************************************** *************************
Bugün beni dövme anne, ben sevgiye muhtacım.
Yaşım ne, Etim ne, butum ne?
Bugün beni dövme anne!
Madem zor gelecekti bakmak, neden doğurdun beni anne?
Doğduğumda döktüğün gözyaşları sahtemiydi anne?
Yine de geç kalmış değilsin! İstemiyorsan beni devlete ver anne!
Onlar baksınlar bana, dayak yesem de orada,
Annem değil derim nasıl olsa.
Bugün beni dövme anne.
Bana vuran o ellerini, gün olup öpmemi bekleme anne.
Sen de böyle aciz, sen de böyle muhtaç, sevgi dilendiğin günlerin olacak anne!
O zaman ben vurursam sana.
Gücüne gitmez mi söyle?
Ah be anne ah, babama mı kızdın, kardeşime mi, komşuya mı?
Seni de dövermiydi annen anne?
Ondan mı öğrendin yoksa dövmeyi.
Bugün beni dövme anne, yaşım küçük etim ne, budum ne anne?
Ya karnıma vurduğunda ölseydim, pişman olmayacak mıydın?
Beni, ileride Karımı, çocuklarımı, annemi döven adam olarak mı yetiştirmek istiyorsun.
Benden ne bekliyorsun?
Buna hakkın yok be anne.
Eğer bakamayacaksan beni neden doğurdun?
Bana vurursan bir daha sana anne demem anne.
Beni bugünde dövmediğin için teşekkürler anne….
Tevfik Karınca