Teşekkür edenler Teşekkür edenler:  0
Beğenenler Beğenenler:  0
Beğenmeyenler Beğenmeyenler:  0
Sayfa 1 Toplam 2 Sayfadan 12 SonuncuSonuncu
1 den 10´e kadar. Toplam 13 Sayfa bulundu

Konu: ÖLDÜM ANNE..!

  1. #1
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 23.01.07
    Mesajlar: 8
    Teşekkür ve Beğeni

    ÖLDÜM ANNE..!

    Karanlıktan korkarım ben anne

    Birden kapkaranlık oldu etraf
    Neden söndüğünü anlayamadım ışıkların
    Uzaktan hızla birileri yaklaştı yanıma
    Öyle korkunç görünüyorlardı ki anne
    Bağırmak istedim sonra da kaçmak
    Beni duyamadın anne
    Öyle korkunç görünüyorlardı ki
    Kalbim son atışlarını yapıyordu sanki
    Ben korktukça onlardan
    Üstüme üstüme geldiler
    Göğsüme yaptıkları basınç ciğerlerimi söküyordu anne
    Ve sanki aradıklarını bulmuşlar gibi
    Çekiyorlardı ruhumu kendilerine
    Önce ayaklarımda hissettim ruhsuzluğu
    Çok acı çekiyordum ama kimse anlamıyordu
    Yavaşça bütün vücuduma işledi bu acı
    Ayrılık bu kadar mı zor oluyordu anne
    Ruhum bu kadar mı zor terk ediyordu vasıfsız bedenimi
    Hayattan kopmak bu kadar mı zordu
    Ben ruhumu teslim etmekle uğraşırken
    Bedenim daha fazla direnememiş olmalı ki
    Oturduğum yere yığılıverdim
    Acılarım dinmiyordu bir türlü
    Olanları anlayamıyordum
    Bir süre acı çektim siz bilmeden
    Bedenim soğuyordu sanki
    Ben üşüyordum biraz
    Kendime geldiğimde doktor vardı başımda
    Gözlerime baktı yavaşça
    Ve başınız sağolsun dedi ince bir sesle
    Ne diyorsun doktor bey dedim
    Ben daha ölmedim, halsiz düştüm sadece
    Bakın bütün parmaklarım oynuyor
    Bakın kalkabiliyorum olduğum yerden
    Diyordum da beni duymuyordu anne
    Sanki konuşan ben değildim
    Diyordum da beni duymuyordun
    Ağlayan gözlerle şaşkın şaşkın bakıyordu ağabeyim
    Ben de ağlıyordum
    Yine beni duymuyordu

    Toparladılar beni
    Önce bir sedyeye koydular
    Üstüme de beyaz bir çarşaf örttüler
    Ne yapıyorsunuz iyiyim ben diyordum
    Umursamıyorlardı, duymuyormuş gibi
    Soğuk bir odaya girdik
    Arkamdan geliyordu ağabeyim
    Ama elimi tutmuyordu anne
    Sıra sıra dizilmiş çekmeceler vardı orda
    Birini açtılar sonuna kadar
    Korkuyordum anlam veremediklerimden
    Korkuyordum soğuktan soğukta bırakılmaktan
    Onlar beni çekmeceye yerleştiriyorlardı
    Ağabeyim ağlıyordu adımı sayıklarken
    Üşüyordum hem de çok
    Beni üşütme ne olur anne
    Beni burda bırakıp da gitme
    Ben ağlıyordum bağıra çağıra
    Sesimi bir tek çekmecedekiler duyuyordu
    Ve bana işaret yapıyorlardı sus diye
    Sus, kes sesini, burası bağırma yeri değil!
    Bırakıp da giderken doktorlar beni
    Vücudum katılaşmaya başladı soğuktan
    Sonrası mı
    Sonrasını hatırlamıyorum

    Eve geldiğimde bir kalabalık karşıladı beni
    Her oda insan dolu
    Her göz yaşlara gebeydi
    Bağırarak ağlayanlar
    Ağlamaktan yorgun düşenler
    En çok da seni görmek çok üzdü beni anne
    Gözlerine bakıp da neden ağlıyorsun demek beni çok üzdü
    Ağlamana dayanamam ben anne
    Neye, kime ağlıyorsun böyle
    Duymuyordun beni sanki
    Hiç tepki vermiyordun bana
    Beni gördüğüne sevinmemiştin üstelik
    Yüzüme bile bakmıyordun
    Döndüm diğerlerine
    Bana biri neler oluyor anlatsın dedim
    Yine duyan olmadı sanki anne
    Kimse cevap vermiyordu
    Üstelik herkes ağlıyordu sebepsiz yere
    Birden herkes toparlanmaya başladı
    Usulca hareketlenmeler
    Ve teker teker evi terk etmeler
    Dışarı çıktığımızda bir tabut bizi bekliyordu
    Birden kendimi tabutun içinde buldum
    Neden oradaydım bilmiyordum
    Üstelik kapağı da açamıyordum
    Çıkamıyordum oradan
    Bağırıyordum orda olduğumu bilin diye
    Ben buradayım çıkarın beni buradan
    Yaşıyorum ben alın kara tabutu başımdan
    Yoktu sanki çaresi
    Ne işiten vardı beni ne de kurtaran
    Kısa bir araba yolculuğundan sonra
    Birkaç yakın akraba tabutu taşımaya başladı
    Hala çabalıyordum
    Son ana kadar da bağıracaktım
    Ama elbet duyacaklardı beni
    Diri diri gömmeyeceklerdi ya
    Beni yere bıratılar
    Tabutumu açtılar
    Kefenimden olan bitene seyirciydim sanki
    Ağlanacak halime gülüyor
    Biraz da sitem ediyordum size
    Hala ağlıyordunuz
    Benim için açıldığı belli olan mezara
    Usulca yerleştirildim
    Toprak ıslak ve soğuktu
    Neydi benim soğuktan çektiğim
    Sonra bir bir çıktılar mezardan
    Yalnız kalmıştım hem de çaresiz anne
    Beni nasıl bu şekilde bırakırsın
    Üstüme atılan her bir toprak
    Hançerdi sanki sokulan yüreğime
    Bir ses yükseldi Kuran okuyan
    Ne de güzel okuyordu ama kimdi
    Neler oluyordu dışarıda
    Neden hala buradaydım
    Ne cevap veren vardı ne de beni duyan anne
    Yavaş yavaş eriyordum sanki
    Siz toplanıp da giderken
    Son kez arkana baktın
    Ve sana son kez beni kurtar dedim anne
    Ama sen beni yine duymadın


    Meğer ben ölmüşüm çoktan anne
    Anlamam geç oldu bunu
    Siz beni bırakıp gittiğiniz an
    Meğer ben ölmüşüm anne
    İki kişi geldi yanıma
    Onlar sorgu melekleriymiş
    Çaresiz ve korku içinde kalmıştım
    Bana birkaç soru sordular
    Aslında cevaplarını çok iyi biliyordum
    Dünyadayken duymuştum birilerinden
    Ama bir türlü cevap veremedim anne
    Bir türlü dilim dönmedi
    Ben her cevap veremeyişimde
    Kırbaçlar vuruldu yüzüme yüzüme
    Acı çekiyordum hem de hiç çekmediğim kadar
    Ne olurdu öğretseydin bunların cevabını bana anne
    Ne olurdu bilseydim de çekmeseydim kırbacı kendime
    Onlar sordukça ben utanıyordum
    Utanmak çare olmuyordu bir de acı çekiyordum
    Ben hiç bu kadar korkmadım anne
    Ve hiç bu kadar çaresiz kalmadım
    Kabrim daraldıkça daralıyordu
    Toprak suyumu çıkarıyordu sanki
    Sıkılıyordum, nefessiz kalıyordum
    Ben böyle sıkıntı görmedim anne
    Dünyadayken korktuğum bütün varlıklar
    Şimdi bana doğru yaklaşıyordu toprak içinde
    Ne kaçacak yerim vardı
    Ne de onları öldürecek böcek ilacım
    Yanıyordu bedenim anne
    Kemiriyorlardı her yanımı
    Acıdan bağırıyordum hem de çok
    Yine beni uyarıyorlardı
    Sus, kes sesini, bağırsan da çare yok
    Sonun bu işte, sus, kes sesini
    Yardım eden yok, halimi anlayan yok anne
    Siz arkamdan ağlıyorken
    Ben daha çok acı çekiyordum
    Ağlamayın bu kadar
    Bana hiçbir yararı yok
    Çok istiyorsanız yardım edin
    Biraz dua
    Bir iki kelam Kuran
    İhtiyacım burada sadece budur anne
    Akan gözyaşlarınız sizin olsun
    Bana çaresi yok bunun
    İhtiyacım burada sadece budur

    Etrafıma bakıyorum da anne
    Yanımdakilerin bir kısmı benim gibi acı çekiyor
    Herkesin cezası ayrıymış
    Herkes başka acılarla hem-hal
    Kademe kademe çekiliyormuş burada acılar
    Herkes günahının bedelini ödüyormuş
    Bir de öteki yanıma bakıyorum anne
    Güllerle donatılmış ay parçası bahçelerde yaşıyorlar
    Onlar da sevaplarının karşılığını alıyorlarmış
    Benim elimde ise o kadar az sevap var ki
    Ne bahçeye adım atmaya yeter
    Ne de bu ızdıraba bir bardak su serpmeye
    Meğer ne çok günahım varmış anne
    Dünyadayken bir şey olmaz bundan dediğim her şey
    Burada günah olarak karşıma çıktı şimdi anne
    Ölümün yaşı yokmuş
    Ben bunu çok iyi anladım
    Buraya gelmenin yaşı yokmuş
    Daha baharda değil miydi ömrüm
    Ne önemi var şimdi anne
    Acıyor her yanım
    Çığlıklarla yatıp çığlıklarla kalkıyorum
    Sen sen ol anne
    Benim düştüğüm duruma düşme
    Dünyadayken vaktinin kıymetini iyi bil
    Gelip geçen dünyanın güzelliğine kanma anne
    Burada vaktin çok geç oluyor
    Burada iş işten çoktan geçmiş oluyor
    Buranın dönüşü yok
    Buranın affı da yok
    Burası çok sıcak
    Burası acı, burası keder, burası günahların vebali
    Sen sen ol anne
    Buraya hazırlıklı gel
    Burada insan çıplak kalıyor
    Sen sen ol da
    Buraya giyinip de gel!


    01.01.2007
    Hülya Korkut

  2. #2
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 13.11.06
    Mesajlar: 190
    Teşekkür ve Beğeni

    RE: ÖLDÜM ANNE..!


    ANNEME MEKTUP
    S.A
    PAYLAŞIM İÇİN ALLAH RAZI OLSUN
    Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
    Her gün biraz daha süzülmekteyim.
    Her gece, içine mermer döşeli,
    Bu soğuk yatakta büzülmekteyim.

    Böylece bir lahza kaldığım zaman,
    Geceyi koynuma aldığım zaman,
    Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
    Yeniden yollara düzülmekteyim.

    Son günüm yaklaştı görünesiye,
    Kalmadı bir adım yol ileriye:
    Yüzünü görmeden ölürsem diye,
    Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.(1924)(9)

    Şiirde anne kelimesinin hiç kullanılmamış olması dikkat çekicidir. Anneyi anlatan şey ona duyulan özlem olmuş ve anne hayali bir şekilde anlatılmıştır. Bu esere sembolik bir hava katmış, anneye duyulan özlem, gurbetin verdiği acı, buhran, kasvet havası, şiire konu olmuştur. Ayrıca şiire Necip Fazıl’ın şiirlerindeki diğer konu özelliklerinin yansıdığı da görülmekte ”Yüzünü görmeden ölürsem diye, Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.” dizelerinde ölüm unsuruna yer verilmiş, ayrıca bu korkuyla birleştirilmiş. Belki de gurbetin verdiği yalnızlığın, kavuşamama korkusunu ortaya çıkarmasından dolayı böyle bir unsura yer verilmiş olabilir. Benzetmeler, gurbet ve yalnızlık unsurlarının güçlendirilmesine yönelik kullanılmış olarak karşımıza çıkmakta, “Ben bu gurbet ile düştüm, düşeli, Her gün süzülmekteyim. Her gece, içine mermer döşeli, Bu soğuk yatakta büzülmekteyim.”.
    Şiirin geneline bakıldığında yazıldığı dönem itibariyle Necip Fazıl’ın, ilk aşama dönemi özelliklerini yansıtmakta, çünkü şiirde bir arayış duygusu gizlide olsa hissedilmekte, çoğu şiirinde olduğu gibi ikilemelere yer vermektedir “üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.”. Ayrıca ileride yaşayacağı bohem dönemi diyebileceğimiz döneme dair bazı sinyaller vermekte, şiirin bütünündeki iç buhranlar, arayışlar buna örnek olabilir.


    SELAM VE DUA İLE

  3. #3
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 13.11.06
    Mesajlar: 190
    Teşekkür ve Beğeni

    RE: ÖLDÜM ANNE..!


    ANNECİĞİM

    Ak saçlı başını alıp eline,
    Kara hülyalara dal anneciğim!
    O titrek kalbini bahtın yeline,
    Bir ince tüy gibi sal anneciğim!

    Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,
    Gecenin ardında yine gece var;
    Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,
    Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!

    Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
    Kanadın yayılmış, çırpınmak için;( 10)
    Bu kış yolculuk var, diyorsa için,
    Beni de beraber al anneciğim!... (1926)(10)


    Necip Fazıl’ın çocukluk döneminde yaşadığı hayat, annesine düşkün bir kişilik oluşturmuş ve incelediğimiz iki şiirdede bunun yansımalarını görüyoruz. Bu şiirdeki anne unsuru sembolik değil, somut olarak ifade edilmiştir. Şiirde yine bir kasvet ve umutsuzluk havası bulunmakta “Sanma bir gün geçer bu karanlıklar, Gecenin ardında yine gece var;” dizeleriyle şairin içine düştüğü umutsuzluk açık bir şekilde ifade ediliyor. Ayıca kadercilik düşüncesine yer verilmiş “O titrek kalbini bahtın yeline, Bir ince tüy gibi sal anneciğim” dizeleri buna örnek olabilir. Bu şiirde işlenen ölüm, annenin ölümüdür, zaten şair ilk dizede “Ak saçlı başını alıp eline,” sözleriyle annesini yaşlılığını hissettirmeye çalışmış ve son dizelerde onun ölmesi ihtimaline alışmış ama yine onunla olmak isteğini ifade etmektedir. Yazıldığı dönem açısından ele alındığında ilk aşama dönemi özelliklerini yansıtırken, bu şiirde daha fazla bir bohem havasına girmiş görülmektedir.



  4. #4
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 13.11.06
    Mesajlar: 190
    Teşekkür ve Beğeni

    RE: ÖLDÜM ANNE..!


    ANNEME

    Anne girdin düşüme.
    Yorganın olsun duam;
    Mezarında üşüme.

    Anlamam, anlatamam.
    Düşen düştü peşime,
    Artık vadeler tamam... (1982)(11)


    Daha önce incelediğimiz şiirlerin yazıldığı döneme göre çok daha sonra yazılmış bir şiirdir. Şair annesinin ölümüne alışmış bir hava içerisindeyken, özlemini yine de yitirmemiştir “Anne girdin düşüme” dizesinde bu belirgin olarak ortaya çıkmıştır. Şair yine bir sıkıntı içerisinde annesine seslenmekte ancak duygularını ifade etmekte zorlandığı bir anlam ortaya koymuş,”Anlamam, anlatamam.” Diyerek yaşadığı duygu yoğunluğunu ortaya koymaktadır .
    Şiiri, Necip Fazıl ölümünden bir yıl önce yazmış ve ölümü sanki kendisine malum olmuş havası yaratmış “Artık vadeler tamam…”dizeleri böyle bir anlamı doğuruyor.

    Necip Fazıl’ın şiirlerindeki anne, hep uzaktadır, özlenmektedir. Yaşadığı sıkıntılarını, anlatamadığı duygularını, arayışlarını, ölüm duygusunu… Anne üzerine yazdığı şiirlerinde bu duyguların ya bir kısmını, ya da hepsini aynı anda şiirlerinde görmek mümkündür. Anne her zaman aranan huzurun simgesi olmuştur, kaldırımlar şiirindeki gibi şefkat kucağı olmuş, Canım İstanbul’da dünyadaki en sağlam sevginin simgesi olmuştur. “Şiiri biz iman için bilmişiz” diyor. Necip Fazıl imanı ararken hayatının kaybolduğu anlarında en büyük yardımcısı annesi olmuştu. Şiirlerininde en büyük dertleşme kaynağıdır anne, bu konuda yazdığı şiirlerinde hep içini dökme duygusu hâkimiyet kurmuştur.

    Sonuç olarak Necip Fazıl şiirlerinde, yaşadığı sıkıntıları, iç dünyasını aktarırken en güzel kaynağı annedir. Çünkü ona derdini anlatırken daha güçlü, daha açık bir şekilde yazıyor, şiirini. Duygularını en fazla yaşadığı zamanlar yazma isteği duymuş, bu yaşanan bohem duygularının en çıkılmaz anlarında anne ona çıkış olmuş, onu aydınlatan bir ışık olmuştur. NECİP FAZIL KISAKÜREK


    SELAM VE DUA İLE

  5. #5
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 08.09.06
    Mesajlar: 2
    Teşekkür ve Beğeni

    RE: ÖLDÜM ANNE..!

    slm arkadaşım yazdığın tüm şiirler birbirinden de güzel alerine sağlık başarıların devamını dilerim

  6. #6
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 14.02.07
    Mesajlar: 18
    Teşekkür ve Beğeni

    RE: ÖLDÜM ANNE..!

    ELLERINE SAGLIK GUZZEL OLMUS DEVAMINI BEKLIYORUZ INSALLAH

  7. #7
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 14.02.07
    Mesajlar: 18
    Teşekkür ve Beğeni

    RE: RE:OLDUM ANNE

    TEBRIKLER GERÇEKTEN HEPSIDE MUKEMMEL
    BIZLERE BOYLE GUZELLIKLER SUNDUGUN SURECE
    BURADAYIZ INSALLAH DEVAMINI BEKLERIZ

  8. #8
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 12.10.06
    Mesajlar: 5
    Teşekkür ve Beğeni

    RE: ÖLDÜM ANNE..!

    Eline ve emegine saglik allaha emanet olun

  9. #9
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 02.06.07
    Mesajlar: 1
    Teşekkür ve Beğeni

    RE: ÖLDÜM ANNE..!

    Çokgüzel Yazmışsın Rabbim yüreğine sağlık versin Rabbim seni Sevdiği Kulların gönlüne yazsın..

  10. #10
    Forum Üyesi
    Durum: Çevrimdışı
    Üyelik Tarihi: 24.02.07
    Mesajlar: 2.088
    Teşekkür ve Beğeni

    RE: ÖLDÜM ANNE..!

    çok güzel bi şiir emeğine sağlık

Sayfa 1 Toplam 2 Sayfadan 12 SonuncuSonuncu

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)

Benzer Konular

  1. yardımcı olursanız sevinirim
    Konu Sahibi çay gülü Forum Dini Hikayeler
    Cevaplar: 12
    Son Mesaj: 17-10-2008, 22:02
  2. Ben geldim
    Konu Sahibi ruruveyda Forum Tanışma Köşesi
    Cevaplar: 12
    Son Mesaj: 14-08-2008, 23:18
  3. şeytan Ve Dostlari
    Konu Sahibi ahirzamangülü Forum Dini Hikayeler
    Cevaplar: 9
    Son Mesaj: 19-04-2008, 10:33
  4. İslâmda Muaşeret (Güzel Geçinme) Adâbı
    Konu Sahibi -Yalancı_Dünya- Forum Dini sohbet
    Cevaplar: 4
    Son Mesaj: 27-12-2007, 13:41
  5. İyi Bir Eş Nasıl Olunur _1_
    Konu Sahibi hafize Forum İslam'da Aile Hayatı
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 02-11-2007, 12:45

Bookmarks

Yetkileriniz

  • Konu açma yetkiniz yok
  • Cevap yazma yetkiniz yok.
  • Eklenti yükleme yetkiniz yok.
  • Mesajınızı değiştirme yetkiniz yok.
  •