Ne yapsam,

Hiç şaşırmadan
Kalbimin sesini anlasam
Ne kadar

Mahzunluğum varsa,
İçime atsam,
Rabbime
Aşkla ellerimi açsam
Kimseye aldanmadan,

Nefsimin
Hoyratlığına kanmadan
Sevdanın meşkini anlasam
İçimin yaıklığını,

Sinemin bizarlığını,
Hakikatın
Rahlesinde arındırsam


Ey Rabbim...
Sen bilirsin, sen

Her hareket ve kuvvetin
Yegane sahibisin,
Koşulsuz melikimsin
Acziyetimin, zafiyetler içinde

Tükettiğim her nefesin
Hesabına kefilsin
Ne yaptımsa,

Sığınmalar yumağında
Mizanı bekliyor,
Andıkça yüreğim titriyor
Nereye baksam,

Hangi nazarı okusam,
Bir garipliğin lahzasında
İçim gidiyor


Niye böyleyim...
Akan
zamanda ve

Bir avuntu içinde,
Telakkiler nefsimi
Okşadıça elan bencileyim
Ezan okunuyor,

Camiler hazin içinde bakıyor,
Ruhum bizar olup
Hazan yaşıyor
İmanın mı mukallit,

İhsanım mızan içinde hezeyan,
Kalbim yine içler acısı ağlıyor


Ne vakit

Bir mevta görsem...
Bizzat yüzsüslüğümün

Perdelerini çekerek,
Ruhumun sedasını
Dinlesem inliyor
Feryatlar niye duyulmuyor,

Beşer olmak bu kadar
Sefillik mi yüreğime işliyor
İnsan olmak yetmiyor,

Muhakeme etmek,
İdrakin lehçesinde
Aşkı koklamak istiyor


Gülen sabinin

Yüreğinde masumluk ne ise...
Dönen
zaman içinde

İman
Telakkilerin lahzasında
Bir dirhem keder nefesse
Hakikatin

Şehrine amade olan
Gönlüm niye böyle
Meşakkat içinde,
Elemiyle söyle
Kalmadı hevesim,

Nefsimin aymazlığına
Tek çare biliyorum
İksiri aşkın nasip eyle


Dil kuruyor,

Gönül ağlıyor, gözler
Hüzün boşaltıyor...
Hicranın her sahnesi

Bir bir sinemin
Tuvalinde açılıyor,
Durmuyor hıçkırık başlıyor
Nefesim kesik kesik,

Sessizliğin kadrinde
Kalan ruhumun
Lisanını mahzun bakıyor
Kalbim seni anıyor,

Rahmetine sığınıp umutlarım
Kanatlanıyor ve için sızlıyor


Mustafa CİLASUN