Ey can
Neden dalarsın


Sanki
Deryalar içinde
Kalmış hicransın


Hazana
Niçin böyle ibretle
Bakarsın, yaprağı koklarsın


Yoksa
Toprak özlemi
Yaşayan bir imtihanmısın


Veya
Öteyi düşleyen
Sevdalı figanmısın


Hangi
Canan seni bu kadar
Bedbin kılar, umutlarını kırar,
Gözyaşlarını hissetmekten kaçar


Ey can,
Kendinden geçecek
Kadar asla kimseyi sevme


Canda
Akıl kararırsa izan
Daralır ve kahra yol açar


Bir ölçü
Dahilin de sev,
Nefret ettirmeyecek,
Kin güttürmeyecek,
İnsanlığından vazgeçirmeyecek kadar sev…



Mustafa CİLASUN