Ümit

Ne kadar uzaktı

Ruhuma hicran zerk eden farktı

Yakınlık, lakin nasıl olacaktı

Bilinmeyen bir sızı vardı



Ne hasret

Ve ne de özlemle

İfade edilecek kadar ayandı

Yıllara sari olan bir esrardı

Gönül yaralı, izan kapalı

Halin bendinde acziyet ardı



Kime

Söylenir, nasıl kal edilir

İçimde dinmeyen hicran ah ettirir

Geçip giden yıllar yaramı tazeletir

Yalnızlığın kollarındayken nedense

Gözlerimden sessizce yaşlar gelir



Bazen

Sukut etmek yetmiyor

Aklıselim davranmak acıyı dindirmiyor

İşte o vakit sualler ne çok bereketleniyor

İtminan olmanın vakti çoktan geçiyor



Daraldığım zaman

Yüksek tepelere çıkarım

Derin bir nefes alarak sahibime anlatırım

Büyük bir muhabbet ve sürurla ellerimi açarım



Ya Rab

hikmet senindir, sırrına vakıf olmak ise

Ancak senin razı olduğun kul ve hanif kalplerdir



Mustafa CİLASUN