Bu öyle
Bir intizar ki
bir şems de olsa
Ne acı bir yara ki

amberi aşkın koksa


Zevkler ki
Ruhumu gafletimle kuşatsa
Hicran
ş
arkılar ki
âlemi cihanı çınlatsa


Bir kahrın
Demi ki hayatı
sil baş yapsa
Hazır un kıdem bassa

sine efkâr kussa


Kuşlar
Aşiyanı için
kanatlarını çırpmasa
Yapraklar ki dallarında

tutuklu kalsa da


Yağmur
Damlaları tenimi
unut’a salsa da
Toprak reddi kabul yapsa

hali basmasa


Geceler
Arzı kâinat
senfonisini haykırsa
Zerreyi hayat ki

mütemadiyen ağlasa da


Sen halim
İçin mahzun olma
kahrım sana
Sevdan yolunda kaybolsam da

sen acıma


Sen ki
Bensiz bir hayatı
nevi şahsınla yaşa
Kokun ki
hecelerle kimseleri

dahi kuşatma


Sana
Mahkûm bırakma
acılarla da katlama
Hali
insan
ğından sıyırma
divanede yapma


Nihayetinde
Biliyorsun ki o dahi
nefeslik can
Ruz-ı
aşkın da mahrumiyet ki

sendedir o kan



Mustafa CİLASUN