Ruhumda uçuşan anka...

Dua rengindeki eşiğimin karşısında en sıcak,en halis ve en aşikare şarkıları sessizce terennüm ettim.
Münacat nağmelerim,ince ve uzun minarelerin esrarlı gözlerinde, her seherin kapısında, her akşamın kalbinde her gün batımının dertli ve gamlı şaşkınlığında ve o münzevi sessiz ve mağrur yalnızlığımda adeta çınlıyor ve etrafa esrarlı, anlamlı, temiz mesajlar kokularını bırakıyor ve insan üzerinde kalıcı, bilinmez, esrarlı bir hava bırakıyor, insanı bir anka kuşu gibi alıp kaf dağının ardına götürüyordu…

Evet.Şefkat dinlendiriyor,masal sakinleştiriyor,güzel sözler mest ediyor,kucak uyutuyor,sevgi uysallaştırıyor,aşk teslim alıyor,iman tatmin ediyor,şiir yumuşatıyor,hatırlamak ısıtıyor,hayal neşe veriyor,hatıra birleştiriyor,ümit bağlatıyor,arzu coşturuyor…

Dua rengindeki münacat nağmelerim ise, içimdeki bütün dertleri siliyor ve ruhumu cennet güneşinin sıcaklık ve ışıklarıyla doldurasıya okşuyorlar…

İşte o zaman ruhumun ayakları yerden kesiliyor ve kirli toprağın hiçbir kalıntısı kalmamacasına sıdretül münteha’ya varıncaya dek miraca dek çıkıyor …

seyfettinbudak